『Fly with me...』

อุฮิ มาอัพบลอกอย่างเลทๆค่า เหอๆ ก่อนจะเลยวัน หุหุ เริ่มกันเลยดีกว่า

เรื่องแรก ตามหัวข้อ สาดรูปก่อนค่ะ แล้วค่อยสครีม เอิ้ก

The Prince of Tennis Calender 2008

มกรา-กุมภา

มีนา-เมษา

พฤษภา-มิถุนา

กรกฎา-สิงหา

กันยา-ตุลา

พฤศจิกา-ธันวา

อยากสครีมค่าาาา โฮกกก เห็นแล้วอยากสครีมมม สวยยยย ฟูจิสวยยย(?) น่าร้ากกก ดูดี(สรุปว่าสครีมฟูจินั่นเอง) เฮียวเทได้ใจมากค่าภาพนั้น เหอๆ ชอบบบบบ เพ้ออออ(ไม่มีคำบรรยายอื่นใดค่ะ หุหุ)

เอ่อ ส่วนเรื่องเครดิต...แบบว่า เมื่อวานไปเล่นคอมที่บ้านอ้อมค่ะ แล้วคุ้ยๆกูเกิ้ลเอา ของใครซักคนในเอ็กซ์ทีนเนี่ยล่ะค่ะที่เอามาปล่อย แต่จำไม่ได้แล้วค่า ขอโทษนะค้า คงไม่ใช่คนแถวนี้มั้ง เพราะไม่ค่อยคุ้นเท่าไหร่ เหอๆ ยังไงก็ถ้าเป็นใครซักคนก็ขอโทษนะคะที่เอามาปล่อยโดยไม่ได้บอก ที่จริงได้ข่าวมาจากนุ่มว่าเห็นรูปเเล้ว เลยไปคุ้ยๆดูบ้าง โอย เพ้ออออ

----------------------------------------------------

อื้มๆ จบซะเถอะหัวข้อข้างบน ไม่งั้นเพ้อไม่เลิกค่ะ กรั่กๆ

มาถึงเรื่องต่อไป วันนี้วันอะไรค้า วันอะไรน้า ทายถูกมีรางวัลเอ้า(เรอะ) วันนี้วัน...

วันเกิดชิชิโดะซัง Happy Birthday to You!!!

(รู้สึกตัวเองชั่วซะไม่มี รูปวันเกิดตูนจังนะนั่น ของเก่าตกแต่งใหม่ฮ่ะ แบบเน่าๆอีกตะหาก เห็นบลอกคนอื่นเค้ามีแต่รูปวาดให้ทั้งนั้นเลย ไอ้เราก็ไม่ได้วาดให้เลย เหอๆ ทำได้แค่นี้แหละค่ะ หุหุ)

มาอวยพรกันดีกว่า อะแฮ่มๆ ขอให้ชิชิโดะมีความสุขมากๆน้า เท่ห์วันเท่ห์คืน หมารักหมาหลง(?) เคะวันเคะคืนเน้อ(เอ๊ะยังไง) เล่นเทนนิสก็พยายามเข้าน้า รักชิโด้(น้อยกว่าฟูจิและชี่และ บลาๆๆ อีกมากมาย)เสมอค่า

เอิ่ม ไม่รู้จะอวยพรอะไรแล้วแฮะ หมดมุข หุหุ เพราะงั้น จบเถอะ... - -

-------------------------------------------------------------

เรื่องต่อไปค่ะ อ่านหัวข้ออาจจะไม่รู้ งงๆ หรือว่าสงสัย อะไรก็ช่าง แต่เราจะเฉลยค่ะ เหอๆ

ขอสครีมก่อนแล้วกันนะคะ 1...2...3....

ปิดเทอมแล้ววววววว โฮกกกกก *โหยหวน*

ปิดเทอมที่คาดว่าจะไม่เหมือนปิดเทอมค่ะ เป็นงั้นแน่ๆเลย รับรองได้ เพราะว่าเรียนพิเศษทุกวัน จันทร์-อาทิตย์ แต่ว่าถ้าคิดว่าวันนึงมี 24 ชม. แล้วเรียนซัก 2 ชม. เนี่ย มันก็ไม่มากอะไร เพราะฉะนั้น เรียนไปเต๊อะ(เป็นคำปลอบใจตัวเองเวลาขี้เกียจนั่นเอง)

มาเข้าเรื่องดีกว่า ปล่อยให้ไอ้ข้างบนมันบ้าไป - - อยากบอกว่าอาทิตย์ที่ผ่านมา เหอะๆ นรกชัดๆค่ะ นรกรำไร นรกแน่นอน ชั้นไหนก็ไม่รู้แหละ แต่มันก็ไม่ต่างกับนรก เอิ้ก เพราะว่า...เพราะว่า...

นอกจากจะมีสอบแล้ว ต้องอ่านหนังสือทั้งวัน(ซึ่งนับว่าไม่เท่าไหร่) แต่ว่าสาเหตุหลักคือคอมพิวเตอร์ถูกยกไปเนี่ยสิ เรื่องใหญ่มากค่ะ พ่อบอกว่าเอาไปล้างเครื่องบ้างก็ดี(ปกติเราเลี่ยงมาตลอดค่ะ เพราะกลัวไอ้โน่นไอ้นี่เสีย แล้วข้อมูลหาย ซวยเลย) แต่อยู่ๆก็มายกไปไม่ให้ทันตั้งตัว โฮๆ เศร้าค่ะ เราเองเป็นโรคจิต ขอให้ได้เปิดคอม ซักสิบนาทีก็ยังดี(บ้า) ไม่งั้นก็ขอให้ได้เห็นคอม เห็นซีพียู เห็นว่าคอมยังอยู่รอดปลอดภัยก็ดีใจแล้ว แต่นี่...โดนเอาไปอาทิตย์นึงเต็มๆค่ะ เพิ่งได้กลับมาวันนี้(นั่นคือสาเหตุของชื่อหัวข้อนั่นเอง) อยากบอกว่าทรมานมากค่ะ เครียดสุดๆ กลัวจนหลอน ประสาท เรื่องสอบไม่สนใจแล้ว กังวลแต่เรื่องคอมค่ะ ยิ่งเช้าวันอังคาร จะไปสอบ พ่อดันมาบอกว่าช่างโทรมาว่าฮาร์ดดิสก์เสีย เราถึงกับอึ้งค่ะ จะร้องไห้ด้วยตอนนั้น(จริงๆนะ) แล้วพ่อก็มาบอกว่า...พ่อล้อเล่น... - - ถึงกับอึ้งค่ะพี่น้อง ม่ายยยยย พ่อเล่นอะไรเนี่ย มุขตลก(ที่ไม่ตลก)เรอะ หน้าตายมากๆ โฮกกก พ่อช้านนนน ทำงานมากจนเพี้ยนไปแล้วเร้ออออ

หลังจากวันนั้นเราก็ยิ่งกังวลค่ะ คิดมาตลอกว่ามุขของพ่อถ้าไม่มีมูลพ่อคงไม่พูด อื้ม(ก็ปกติออกจะจริงจัง) ตอนนั้นคิดหนักค่ะว่าถ้าข้อมูลหาย ปุริหาย เจ้าชายหาย โอ คงต้องประกาศขอรับบริจาคในบลอกแน่ๆเลย เหอๆ สวดมนต์ก่อนนอนทุกวันค่ะ(ไม่ได้ขอให้ตัวเองสอบได้หรอกนะ ขอให้คอมไม่เป็นอะไรต่างหากล่ะ) แล้วก็นอนไม่หลับด้วย อาการยังกับคนถูกแฟนทิ้งแบบในหนังอะไรประมาณนั้นนะคะ(ใครเคยดูเอ็มวีเพลงแทงข้างหลังฯ ก็แบบนั้นแล)

มันทำให้เรารู้ว่า...คอมพิวเตอร์...ปุริ...เจ้าชาย...วาย...เราขาดกันไม่ได้...ไม่สิ...เราต่างหาก ที่ขาดมันไม่ได้...จะลงแดงตายค่ะ จริงๆแม่ก็บ่นว่าจะอยากเล่นอะไรนักหนา ยังไงช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ต้องอ่านหนังสือสอบ ไม่ได้เล่นคอมอยู่แล้ว ก็นั่นแหละค่ะ แต่เราไม่ได้อยากเล่นอะไรมากมายหรอกนะ แต่กลัวว่าข้อมูลจะหายมากกว่า(เรื่องใหญ่กว่าไม่ได้เล่นอีกนะ)

ทีแรกนึกว่าจะได้พรุ่งนี้ แต่ดันได้วันนี้ โอ๊ส ดีใจ รอมานานแล้ว คอมจ๋า *ลูบๆ* ข้อมูลไม่หาย ได้โฟโต้ช็อปเวอร์ชั่น 9 มาด้วย(ปกติที่มีมัน 7) กำจัดไวรัสเน่าๆออกไปเพียบ โอ้ว ดีใจ คอมกลับมาเร็ว(อีกนิด)แล้ว แต่ก่อนช้ามวากค่ะ เหอๆ(ไวรัสแด๊กไปนั่นเอง) โอยยยย ดีใจ คอมจ๋าาาา คุณพ่อบุญธรรมของหนู โฮๆ คิดถึงจริงๆ(บ้าไปแล้ว)

บ่นส่งท้ายนิดนึงค่ะ นิดนึงจริงๆ พยายามทำตัวมีสาระแล้วน้า(แต่รู้สึกจะทำไม่ได้แหละ) เรื่องข้อสอบ ขอนิดนึงนะคะ เหอๆ เจ็บใจมากมาย ข้อสอบเลขเสริมฯน่ะ ปกติเราไม่เคยกังวลเลย วิชาเลขเนี่ย จะเลขหลักเลขเสริม สบายๆค่ะพี่น้อง แต่พอวันสอบจริง โนววว ม่ายยย มันง่ายเกินไปเฟร้ยยย ง่ายมวากกก แหะๆ ง่ายเกินไปจนเราทำไม่ได้(เอ๊ะ ยังไง - -) จริงๆน้า แค่แยกตัวประกอบพหุนามสองให้เป็นสองวงเล็บแค่นั้นเอ๊ง(แต่ตัวเลขเยอะหน่อย) ยังไงๆก็เรียนเรื่องนี้ตอนเรียนพิเศษเมื่อปีที่แล้วมาแล้วนี่นา เคยทำ120ข้อ ภายในเวลา 50 นาทีก็ทำมาแล้วค่ะ(ได้คะแนนเกินร้อยด้วยเอ้า)

แล้วนี่อะไร๊ ทำไมแค่นี้ทำไม่ได้ฟร้าาา มันก็เหมือนๆกัน ข้อสอบมันเเบ่งเป็นสี่ตอนค่ะ ตอนที่1 จะง่ายสุด(แค่แยกสองวงเล็บแบบตอนม.2แต่เลขเยอะกว่าหน่อย) ส่วนที่ที่ 2 จะให้แยกแบบบวกเข้าลบออกอะไรของมันนั่นแหละ(ซึ่งแน่นอนว่ายากกว่าตอนแรก มีติดรากด้วย) ตอนที่3ก็ให้แยกแบบใช้สูตรค่ะ ตอนที่4 ให้แก้สมการ ใช้สูตรเหมือนกัน อยากบอกว่าไอ้ตอน2-4เนี่ย ทำได้หมดเลยค่ะ(แอบใช้วิธีลัดอีกต่างหาก เพื่อให้คิดเร็วขึ้น) แต่ตอนที1 ซึ่งง่ายสุด ดันทำไม่ได้ - - เอิ้ก ไม่เข้าใจตัวเอง ไร้สาระสิ้นดี ส่งคนเกือบสุดท้ายอีกแน่ะ(โดนล้อว่าคิดนานมาก) เลยหมั่นไส้ค่ะ ประชด ไม่ทำมันสองข้อ เออ จำไว้เลย ออกทำไมง่ายๆ ชิ ชิ (โดะ) แล้วคะแนนสอบก็ไม่หารด้วย เอาเข้าไป คะแนนตรูหายไปแล้วสองคะแนน(ม่ายยย หนูจะเอาเต็มมมม) แล้วคาดว่าจะผิดตอนที่1 อีกข้อนึงด้วย เค้าให้แยกธรรมดา ตรูดันอยากคิดลึก เอาวิธียากๆมาทำเฉยเลย เหอๆ จบข่าวค่ะ จบชีวิตด้วย

เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เราเข้าใจตัวเองว่า "ที่ทำไม่ได้ เพราะว่ามันง่ายเกินไป" สอนให้เรารู้ว่า "ปะมาโท มัจจุโน ปะทัง" ลุยไปด้วยกัน อย่าประมาท เอ๊ย ความประมาทเป็นหนทางเเห่งความตาย (เราไม่ได้ประมาทน้า อ่านวิชานี้มาด้วยแหละ แต่ดันเน้นผิดอันไปหน่อย เหอๆ เห็นว่าง่ายเลยไม่เน้น - -)

จบการอัพบลอกวันนี้ที่ตรงนี้ดีกว่าค่ะ เหอๆ ไม่แน่ว่าอาจจะมีอีดิทอีกวันจันทร์นะคะ แล้วแต่ เอิ้ก (ก็รู้อยู่ค่ะว่าวันจันทร์นี้วันอะไร เน้อ) ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์ล่วงหน้านะค้า เราซาบซึ้งมากค่ะ ทุกกำลังใจ ขอบคุณมากจริงๆ

ปล.จะมีคนเข้าครบสองพันแล้วล่ะ ต้องเตรียมหาของขวัญแล้วสินะ

ปล.2 ไปกินหมูกระทะที่ครูเลี้ยงมาวันพฤหัสฯ บุฟเฟ่ต์ สุดยอด 51 คน ประมาณเกือบ 5 พันกว่าบาท เอิ้ก ครูสองคนจ่าย

ปล.3 เราได้รู้ว่าบางคนที่ผอมๆ จริงๆแล้ว มันกินจุ มาคนแรกๆ เลิกกินคนสุดท้าย - - และ...เราก็เป็นหนึ่งในนั้น กร๊าก

ปล.4 จริงๆแล้วยังไม่อิ่ม แต่ต้องเลิกเพราะว่าเตาดับแล้วดับอีก+ขี้เกียจย่าง+อยากกินไอติมมากกว่า อุฮิ

ปล.5 จะไม่กินหมูกระทะไปอีกนาน เพราะยัดไป(เกือบ)เต็มที่แล้ววันนั้น พอ เลิก...

ปล.6 วันนี้ครูที่เรียนพิเศษบอกว่าจริงๆแล้วเตาที่ใช้ย่างหมูกระทะ(ไอ้ที่มันเป็นรูๆ นูนๆอ่ะ) เค้าใช้น้ำยาล้างห้องน้ำล้าง อึ้งค่ะ เหอๆ รู้สึกจะมีข่าวลงด้วย แล้วมาบอกอะไรตอนที่ไปกินมาแล้ว - -